گـلواژه های مانـدگار از دیـدگاه بـزرگان

گـلواژه های مانـدگار از دیـدگاه بـزرگان

(قسمت نهم)

به استقبال نوزوز و بهار...

به استـقبال نـوروز و بـهار‎ ...

شعری از زنده یاد فریدون مشیری


باز کن پنجره ها را، که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را

جشن می گیرد،



و بهار،

روی هر شاخه، کنار هر برگ،

شمع روشن کرده است.



همه ی چلچله ها برگشتند،

و طراوت را فریاد زدند.

کوچه یکپارچه آواز شده است،



و درخت گیلاس،

هدیه ی جشن اقاقی ها را،

گل به دامن کرده است.



باز کن پنجره ها را ای دوست!

هیچ یادت هست،

که زمین را عطشی وحشی سوخت؟

برگ ها پژمردند؟

تشنگی با جگر خاک چه کرد؟



هیچ یادت هست،

توی تاریکی شب های بلند،

سیلی سرما با خاک چه کرد؟



با سر و سینه ی گل های سپید،

نیمه شب، باد غضبناک چه کرد؟

هیچ یادت هست؟



حالیا معجزه ی باران را باور کن!

و سخاوت را در چشم چمن زار ببین!

و محبت را در روح نسیم،



که در این کوچه ی تنگ،

با همین دست تهی،

روز میلاد اقاقی ها را

جشن می گیرد.



خاک، جان یافته است.



تو چرا سنگ شدی؟



تو چرا این همه دلتنگ شدی؟



باز کن پنجره ها را ...

و بهاران را باور کن!



باز کن پنجره ها را ...

و بهاران را باور کن!


با تشکر از ارسال : خانم محبوبه کاظمی

شرط دل دادن

شرط دل دادن

دل گرفتنه

وگرنه یکی بی دل میشه

و یکی دو دل !

-----------

 

---------------------

آینه اتاقت را با آینه اتاق من عوض میكنی؟!

آینه اتاق من كه

فقط "من" را نشان میدهد

------------------

تو هم شده ای انقلاب زندگی من

حالا هر آنچه در زندگی من است تاریخ دار شده است

قبل از "تـو"

بعد از "تو"

در خیال "تو"

بی "تو "

دلتنگ ْتو "

همرنگ ْ تو ْ

مهسنگ " تو "

خلاصه در چنگ "تو"

-----------------------

خواستن همیشه توانستن نیست

گاهی خواستن داغ بزرگی است ؛

که تا ابد بر دلت می ماند ... !!!

-----------------------------

-----------------------------------

امشب تمام حوصله ام را
در یک کلام کوچک

در "تو"...

خلاصه کردم
ای کاش
یک بار
تنها همین
یک بار

تکرار می شدی
تکرار....

--------------------------------------

 

هر شب در رؤیای من

قدم می نهی !

بیدار که می شوم

چشم من از تو خالیست !

و نگاهم ... درد می گیرد ازین بیداری

تنها ... اگر در رؤیای من می آیی

بگذار تا ابد بخوابم !

--------------------------------------------

کمی آن سوتر بایست

 

چشم هایت را ببند

 

نخواه به لبخندت پاسخ دهم..

 

از عشق حرفی نزن

 

نه...نه....نه!

 

هرگز نگو که دوستت دارم

همیشه این جمله به عشق می انجامد

 

تو را

 

پاکتر و ساده تر می خواهم

 

بدون آنکه غرض عشق ورزیدن باشد

 

تو را

 

به نجابت یک دوستی می خواهم

 

زلال و ماندگار!

---------------------------------

 

----------------

عشق واقعی هیچوقت نمی میره

این هوس است كه كمتر و كمتر میشه و از بین میره

"عشق خام و ناقص میگه:"من دوست دارم چون بهت نیاز دارم

"ولی عشق كامل و پخته میگه:"بهت نیاز دارم چون دوست دارم

"سرنوشت تعیین میكنه كه چه شخصی تو زندگیت وارد بشه، اما قلب

حكم می كنه كه چه شخصی در قلبت بمونه

 همین که هستی... !

همین که هستی

 

همین که لابلای کلماتم نفس میکشی

راه میروی

همین که سایه ات هست

کافی‌ست برای یک عمر آرامش

باش !

حتی همین قدر دور

-----------------------------

ندارمت اما

 

دوست داشتنت را عاشقم

اینکه شبها با خیال خامی بخوابم

و صبحها با امید مضحکی چشم باز کنم

من از این حماقت عاشقانه حض می برم

از اینکه دلم می شکند

و دوباره گول می خورد

از اینکه بیمارم

و درمان نخواهم شد

من به این ناعلاجی خود معتادم

و خیال عاقل شدن هم ندارم

اگر بدانی درد تو چه لذتی دارد

اگر بدانی دیوانه شدن چه شیرین است

اگر بدانی چقدر عاشقم ... چقدر دیوانه

اگر بدانی چقدر دوستت دارم

آه اگر میدانستی شاید ...

خیلی زودتر رهایم می کردی

ندارمت افسوس...

اما دوستت دارم

من این دوست داشتن را

این یادگاری از تو را

دوست می دارم....!

---------------------------

می توان پر کرد

فاصله هایی بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــند را

با یک پیام ساده و کوتاه

کافیست بنویسی :

دوستت دارم

 

---------------------

----------------------

آدم های ساده رو دوست دارم

همان ها که بدی هیچ کس را باور ندارند

همان ها که برای همه لبخند دارند

همان ها که نمی توانند بد باشند

همان ها که همیشه هستند، برای همه هستند

آدم های ساده را باید مثل یک تابلوی نقاشی ساعت ها تماشا کرد

عمرشان کوتاه است

بس که هر کس از راه می رسد یا ازشان سوء استفاده می کند

یا زمینشان می زنند یا درس ساده نبودن به آن ها می دهند

آدم های ساده را دوست دارم

بوی ناب آدم می دهند

 

 

 

جمـلاتی الـهام بخـش برای زنـدگی

جمـلاتی الـهام بخـش برای زنـدگی

(قسمت نهم)

وقتی که...

وقتی که ...


وقتی که قلب‌هایمان‌ كوچك‌تر از غصه‌هایمان‌ میشود،
وقتی نمیتوانیم‌ اشک هایمان ‌را پشت‌ پلك‌هایمان‌ مخفی كنیم‌
و بغض هایمان ‌پشت‌ سر هم‌ میشكند ...



وقتی احساس‌ میكنیم
بدبختیها بیشتر از سهم‌مان‌ است
و رنج‌ها بیشتر از صبرمان...


وقتی امیدها ته‌ میكشد
و انتظارها به‌ سر نمیرسد ...


وقتی طاقتمان تمام‌ میشود
و تحمل مان‌ هیچ ...



آن‌ وقت‌ است‌ كه‌ مطمئنیم‌ به‌ تو احتیاج‌ داریم
و مطمئنیم‌ كه‌ تو
فقط‌ تویی كه‌ كمكمان‌ میكنی ...


آن‌ وقت‌ است‌ كه‌ تو را صدا میكنیم
و تو را میخوانیم ...



آن‌ وقت‌ است‌ كه‌ تو را آه‌ میكشیم
تو را گریه ‌میكنیم ...
و تو را نفس میكشیم ...


وقتی تو جواب ‌میدهی،
دانه ‌دانه‌ اشکهایمان ‌را پاك‌ میكنی ...
و یكی یكی غصه‌ها را از دلمان ‌برمیداری ...



گره‌ تك‌تك‌ بغض‌هایمان‌ را باز میكنی
و دل شكسته‌مان‌ را بند میزنی ...


سنگینی ها را برمیداری
و جایش‌ سبکی میگذاری و راحتی ...


بیشتر از تلاشمان‌ خوشبختی میدهی
و بیشتر از حجم لب‌هایمان، لبخند ...



خواب‌هایمان‌ را تعبیر میكنی،
و دعاهایمان‌ را مستجاب...



آرزوهایمان‌ را برآورده می کنی ؛

قهرها را آشتی میدهی

و سخت‌ها را آسان

تلخ‌ها را شیرین میكنی

و دردها را درمان



ناامیدی ها، همه امید میشوند

و سیاهی‌ها سفیدسفید...

عشقبـازی به همیـن آسـانی اسـت ...

عشقبـازی به همیـن آسـانی اسـت ...



که گلی با چشمی

بلبلی با گوشی

رنگ زیبای خزان با روحی

نیش زنبور عسل با نوشی

کار هموارۀ باران با دشت

برف با قلۀ کوه

رود با ریشۀ بید

باد با شاخه و برگ

ابر عابر با ماه

چشمه‌ای با آهو

برکه‌ای با مهتاب

و نسیمی با زلف

دو کبوتر با هم

و شب و روز و طبیعت با ما

عشقبازی به همین آسانی است

شاعری با کلماتی شیرین

دستِ آرام و نوازش‌بخش بر روی سری

پرسشی از اشکی

و چراغ شب یلدای کسی با شمعی

و دل‌آرام و تسلی و مسیحای کسی یا جمعی

عشقبازی به همین آسانی است

که دلی را بخری

بفروشی مهری

شادمانی را حرّاج کنی

رنج‌ها را تخفیف دهی

مهربانی را ارزانی عالم بکنی

و بپیچی همه را لای حریر احساس

گره عشق به آن‌ها بزنی

مشتری‌هایت را با خود ببری تا لبخند

عشقبازی به همین آسانی است

هر که با پیش سلامی در اول صبح

هرکه با پوزش و پیغامی با رهگذری

هرکه با خواندن شعری کوتاه با لحن خوشی

نمک خنده بر چهره در لحظۀ کار

عرضۀ سالم کالای ارزان به همه

لقمۀ نان گوارایی از راه حلال

و خداحافظی شادی در آخر روز

و نگهداری یک خاطر خوش تا فردا

و رکوعی و سجودی با نیت شکر

عشقبازی به همین آسانی است

مجتبی کاشانی

به آغـوش کوچـک مـن بیـا ...

به آغـوش کوچـک مـن بیـا ...

وقتی آسمان این همه بخیل است

وقتی ابرها ناخن‌خشكی می‌كنند



وقتی دست‌هایی كه باید سایبان مهربانی‌ات باشند، اینهمه كوتاهند



وقتی شاخه‌های بهار تا دیوار خانه تو نمی‌رسند

وقتی گردبادهای گریز در چشم‌هایت قدم می‌زنند



به سراغ دست‌های من بیا

به آغوش من كه برایت همیشه گرم است ...

عزیز من! این آغوش هر چند كوچك، ولی برای تو یك دنیا جا دارد.



این آغوش هرچند كوچك،
ولی می‌تواند سرمای ترسی كه در جانت بیتوته كرده است
را به تابستانی‌ترین ظهر ممكن برساند.

وقتی "گل‌ها فقط برای دیدن تو چانه نمی‌زنند" و كسی نیست كه برایت زنده بماند و زندگی كند



وقتی ثانیه‌های حیات، سال‌اند، وقتی مرگ در دو قدمی ما نفس می‌كشد و جوان می‌شود

وقتی دار و ندار جهان به پای اسلحه‌هایی می‌ریزد كه فقط بلدند آدم بكشند؛



به آغوش من بیا ...

به این مطمئن‌ترین مكان دنیا كه برای تو می‌تواند جان‌پناهی باشد.

چرا كه عاقلان دنیا! سرپناهت را به موشك گرفتند و بازی‌های كودكانه‌ات را ناتمام گذاشتند.



عزیز من! من شاید كوچك باشم؛

شاید دست‌های من برای به آغوش كشیدنت كوتاه باشد.

ولی دلم به اندازه تمام تابستان‌های تاریخ گرم است و آغوشم مطمئن‌ترین جا برای توست.



به آغوش من بیا و آرام بگیر ...

از این همه صدای مسلسل‌هایی كه در تاریخ راه می‌روند و گوش جغرافیا را كر كرده‌اند.



به آغوش من از نگاه‌های هیز مردانی كه چشم‌هایشان روی شكمشان باد كرده است و لبخند می‌زنند تا دندان‌های كرم‌خورده‌شان را به زنان روی دیوار نشان دهند.

عزیز من، خواهركم، مطمئن‌ترین و گرم‌ترین
نقطه جغرافیا آغوش كوچك من است كه برادر بزرگ توام.

ایـن دیـوانگیـست ...

ایـن دیـوانگیـست ...
که از همه گلهای رُز تنها بخاطر اینکه
خار یکی از آنها در دستمان فرو رفته است متنفر باشیم


که همه رویاهای خود را تنها بخاطر اینکه
یکی از آنها به حقیقت نپیوسته است رها کنیم

این دیوانگیست ...
که امید خود را به همه چیز از دست بدهیم بخاطر اینکه
در زندگی با شکست مواجه شده ایم


که از تلاش و کوشش دست بکشیم بخاطر اینکه
یکی از کارهایمان بی نتیجه مانده است

این دیوانگیست ...
که همه دستهایی را که برای دوستی بسوی ما دراز می شوند بخاطر اینکه
یکی از دوستانمان رابطه مان را زیر پا گذاشته است رد کنیم


که هیچ عشقی را باور نکنیم بخاطر اینکه
در یکی از آنها به ما خیانت شده است

این دیوانگیست ...
که همه شانس ها را لگدمال کنیم بخاطر اینکه
در یکی از تلاشهایمان ناکام مانده ایم


به امید اینکه در مسیر خود هرگز دچار این دیوانگی ها نشویم
و به یاد داشته باشیم که همیشه


شانس های دیگری هم هستند
دوستی های دیگری هم هستند
عشق های دیگری هم هستند
نیروهای دیگری هم هستند
و افق های بهتری هم هستند

تنها باید قوی و پُر استقامت باشیم
و همه روزه در انتظار روزی بهتر و شادتر از روزهای پیش باشیم ...

گلواژه های ماندگار از دیدگاه بزرگان قسمت سوم

گـلواژه های مانـدگار از دیـدگاه بـزرگان

(قسمت سوم)


























































































جهـت دانـلود تـمام تصاویـر ایـن ایمیـل، اینـجـا کلیـک کنیـد

گلـواژه های عـالی از انـسان های عـادی‎ !

گلـواژه های عـالی از انـسان های عـادی‎ !

کلامی از شیخ بهایی:

آدمی اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست، زیرا:
اگر بسیار کار کند، میگویند احمق است !
اگر کم کار کند، میگویند تنبل است !
اگر بخشش کند، میگویند افراط میکند !
اگر جمع گرا باشد، میگویند بخیل است !
اگر ساکت و خاموش باشد، میگویند لال است !
اگر زبان آوری کند، میگویند وراج و پر گوست !
اگر روزه برآرد و شبها نماز بخواند، میگویند ریا کار است !
و اگر نکند، میگویند کافر است و بی دین !
لذا نباید بر حمد و ثنای مردم اعتنا کرد
و جز از خداوند نباید از کسی ترسید.
پس آنچه باشید که دوست دارید.
شاد باشید، مهم نیست این شادی چگونه قضاوت شود.


نظر گاندی در مورد هفت چیزی که بدون هفت چیز دیگر خطرناک هستند:

ثروت بدون زحمت
دانش بدون شخصیت
علم بدون انسانیت
سیاست بدون شرافت
لذت بدون وجدان
تجارت بدون اخلاق
و عبادت بدون ایثار

این هفت مورد را گاندی تنها چند روز پیش از مرگش بر روی یک تکه کاغذ نوشت و به نوه اش داد. اعتقاد بر این است که وی این موارد را در جست و جوی خود برای یافتن ریشه های خشونت شناسایی کرد. در نظر گرفتن این موارد، بهترین راه جلوگیری از بروز خشونت در یک فرد و یا جامعه است.


جملاتی زیبا درباره تجارت:

درآمد: هیچگاه روی یک درآمد تکیه نکنید، برای ایجاد منبع دوم درآمد سرمایه گذاری کنید.
خرج: اگر چیزهایی را بخرید که نیاز ندارید، بزودی مجبور خواهید شد چیزهایی را بفروشید که به آنها نیاز دارید.
پس انداز: آنچه که بعد از خرج کردن می ماند را پس انداز نکنید، آنچه را که بعد از پس انداز کردن می ماند خرج کنید.
ریسک: هرگز عمق یک رودخانه را با هر دو پا آزمایش نکنید.
سرمایه گذاری: همه تخم مرغ ها را در یک سبد قرار ندهید.
انتظارات: صداقت هدیه بسیار ارزشمندی است، آن را از انسانهای کم ارزش انتظار نداشته باشید.


رازی جادویی در انسان:

یك راز جادویی در وجود انسان هست که می توان به او تکنیک ساده گرفتن یا آسان گیری لقب داد و اینکه بسیاری از مردم از جواب دادن به مسایلی که طی روز با آنها درگیر می شوند، عاجزند، فقط و فقط به خاطر اینکه تصورشان از مشکل از خود مشکل بزرگتر است.
میگن در مسابقه ای از یک دانشمند ریاضی پرسیدند ۲ به علاوه ۱ چند میشه...!؟‌ از اونجایی که طرف یک ریاضیدان بزرگ بود و فکر می کرد باید نکته غریبی در مسئله باشه، یک هفته وقت خواست تا به مسئله فکر کنه، روزها و شب ها بدنبال جواب گشت و یک هفته بعد با کوهی از جواب های پیچیده برگشت (۲ به علاوه ۱ میشه ۲۱ ، یا ۱۲، و یا اگر اینطور باشه، میشه ...) . اما در همین حین، یک کودک دبستانی آرام گفت ۳، و جایزه را برد.
واقعا گاهی اوقات دانش زیاد به خودی خود مانعی موثر برای یافتن پاسخ مجهولات می شود. و بقول انیشتین : اگر نتوانید یک مساله پیچیده را به زبان خیلی ساده برای خودتان و دیگران توضیح دهید آن مسئله را از اساس نفهمیده اید.


کلامی شایسته از مولانا:

در جهان تنها یك فضیلت وجود دارد
و آن آگاهی است و تنها یك گناه و
آن جهل است


یک رباعی زیبا از خیام:

تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه
پر کن قدح باده که معلوم نیست
کاین دم که فرو برم بر آرم یا نه


جملاتی ماندگار از سهراب:

نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی ...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم می گذرد،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند ...
لحظه ها عریانند.
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.


دکتر علی شریعتی:

همه بشرند اما فقط بعضی ها انسـان اند ...

بیل گیتس:

من در رقابت با هیچکس جز خودم نمیباشم. هدف من مغلوب نمودن آخرین کاری است که انجام داده ام.

آرتور کلارک:

تنها راه کشف ممکن ها، رفتن به ورای غیر ممکن ها است.

ژوبرت:

برای یاد گرفتن آنچه می خواستم بدانم احتیاج به پیری داشتم
اکنون برای خوب به پا کردن آنچه که می دانم، احتیاج به جوانی دارم.

چرچیل:

بزرگترین درس زندگی اینست که گاهی احمق ها درست می گویند.

جک لندن:

هیچ می دانی فرصتی که از آن بهره نمی گیری، آرزوی دیگران است؟!

جااولیور هاینز:

مردم اشتباهات زندگی خود را روی هم می ریزند و از آنها غولی بوجود می آورند که نامش تقدیر است.

باس:

بزرگترین بدبختی آن است که طاقت کشیدن بار بدبختی را نداشته باشیم.

موریس مترلینگ:

آدمی ساخته ی افکار خویش است فردا همان خواهد شد که امروز می اندیشیده است.

آنتوان چخوف:

دانشگاه تمام استعدادهای افراد، از جمله بی استعدادی آنها را آشکار میکند.

نیچه:

آنکه می خواهد روزی پریدن آموزد، نخست می باید ایستادن، راه رفتن، دویدن و بالا رفتن آموزد. پرواز را با پرواز آغاز نمی کنند.

لارنس استرن:

اگر قرار باشد بایستی و به طرف هر سگی که پارس می‌کند سنگ پرتاب کنی، هرگز به مقصد نمی‌رسی.

لویی فردینان سلین:

هرگز فوراً بدبختی کسی را باور نکنید، بپرسید که می تواند بخوابد یا نه؟
اگر جواب مثبت باشد، همه‌ چیز روبراه است. همین کافی است!

ژان پل سارتر:

به چه دردم می خورد که دوستم بدارند؟ اگر تو مرا دوست بداری لذتش را تو می بری نه من.

میلان کوندرا:

این دشمنان نیستند که انسان را به تنهایی و انزوا محکوم می کنند بلکه دوستانند.

وین دایر:

باید در زندگیتان چیزی وجود داشته باشد که به خاطر آن از بستر خارج شوید!

آلدوس هاکسلی:

یکی از فواید اصلی رفیق این است که جور تلافی هایی را که می خواهیم ولی نمی توانیم سر دشمنانمان درآوریم بکشد!

آلبر کامو:

همیشه روزهایی هست که انسان در آن کسانی را که دوست می داشته است بیگانه می یابد!

والتر بنیامین:

اینكه همه‌ چیز به روال همیشگی پیش می‌رود، خود همان فاجعه است!

ماکسیم گورکی:

انسان بـا مقاومتی کـه در مقابل محیط می کند خـود را می سازد.

دکتر علی شریعتی:

مادرم می گفت: عاشقی یک شب است و پشیمانی هزار شب
اما هزار شب است پشیمانم که چرا یک شب عاشقی نکرده ام

خورخه لوئیس بورخس:

همیـشه توان این را داشته باش تا از كسی یا چیزی كه آزارت می دهد بـه راحتی دل بكنی!

ریچارد براتیگان:

جهنمی بدتر از آن نیست، كه مدام به یاد بیاوری بوسه ای را كه اتفاق نیفتاده است!

گابریل گارسیا مارکز:

شوهر کردن بخاطر پول و بی عشق بدترین نوع خودفروشی است ...

آرتور شوپنهاور:

انسان های وحشی یکدیگر را می خورند و انسان های متمدن، یکدیگر را فریب میدهند.

آلبر کامو:

کسانی که مدعی اند همه چیز را می دانند و همه چیز را می توانند درست کنند، سرانجام به این نتیجه می رسند که همه را باید کُشت...!

توماس ادیسون:

زنها اختراعهای بزرگی نكرده اند، اما مخترعان بزرگ را پرورش داده اند..

مارسل پروست:

زمان آدم‌ها را دگرگون می‌کند اما تصویری را که از ایشان داریم ثابت نگه می‌دارد. هیچ چیزی دردناک‌تر از این تضاد میان دگرگونی آدم‌ها و ثبات خاطره نیست.

رومن گاری:

پیش از آنکه کسی در راه خیانت گام بردارد، لازم است که عشق فراوانی را بیهوده هدر داده باشد.

كــوروش بزرگ:

من با هیچكــس بر سر آیین و باوری كه دارد نمی جنگم
چرا كه خـــدای هر كس همانیست كه خـــرد او می گوید

گویند اسكندر قبل از مرگ وصیّت كرد:

هنگام دفنم دست راست مرا بیرون از خاك بگذارید، پرسیدند چرا ؟
گفت : میخواهم تمام دنیا بدانند كه اسكندر با آن همه شكوه و جلال دست خالی از دنیا رفت.

متنی تامل برانگیز از یک ناشناس:

فرزند عزیزم
آن زمان که مرا پیر و از کار افتاده یافتی
اگر هنگام غذا خوردن، لباس هایم را کثیف کردم و یا نتوانستم لباسهایم را بپوشم
اگر صحبت هایم تکراری و خسته کننده است
صبور باش و درکم کن
به یاد بیاور، وقتی کوچک بودی، مجبور می شدم روزی چند بار لباسهایت را عوض کنم
برای سرگرمی یا خواباندنت مجبور می شدم بارها و بارها داستانی را برایت تعریف کنم
وقتی نمی خواهم به حمام بروم، مرا سرزنش نکن
وقتی بی خبر از پیشرفت ها و دنیای امروز، سئوالاتی می کنم با تمسخر به من ننگر
وقتی برای ادای کلمات یا مطلبی، حافظه ام یاری نمی کند، فرصت بده و عصبانی نشو
وقتی پاهایم توان راه رفتن ندارند، دستانت را به من بده ... همانگونه که تو اولین قدم هایت را در کنار من برداشتی
زمانی که می گویم دیگر نمی خواهم زنده بمانم و می خواهم بمیرم، عصبانی نشو ... روزی خود می فهمی
از اینکه در کنارت و مزاحم تو هستم، خسته و عصبانی نشو
یاریم کن، همانگونه که من یاریت کردم
کمک کن تا با نیرو و شکیبایی تو، این راه را به پایان برسانم
فرزند دلبندم، دوستت دارم

آرزو ها

آرزوهــــا

برگی از دفتر شعر مریم حیدرزاده



کاش وقتی زندگی فرصت دهد
گاهی از پروانه‌ها یادی کنیم

کاش بخشی از زمان خویش را
وقف قسمت کردن شادی کنیم

کاش وقتی آسمان بارانی است
از زلال چشم‌هایش تر شویم

کاش دلتنگ شقایق‌ها شویم
به نگاه سُرخشان عادت کنیم

کاش شب وقتی که تنها می‌شویم
با خدای یاس‌ها خلوت کنیم

کاش گاهی در مسیر زندگی
باری از دوش نگاهی کم کنیم

فاصله‌های میان خویش را
با خطوط دوستی مبهم کنیم

کاش مثل آب، مثل چشمه‌ سار
گونه نیلوفری را تر کنیم

ما همه روزی از اینجا می‌رویم
کاش این پرواز را باور کنیم

کاش با حرفی که چندان سبز نیست
قلب‌های نقره‌ای را نشکنیم

کاش هر شب با دو جرعه نور ماه
چشم‌های خفته را رنگی زنیم

کاش بین ساکنان شهر عشق
ردپای خویش را پیدا کنیم

کاش رسم دوستی را ساده‌تر
مهربان‌تر، آسمانی‌تر کنیم

کاش اشکی قلبمان را بشکند
با نگاه خسته‌ای ویران شویم

کاش وقتی آرزویی می‌کنیم
از دل شفافمان هم رد شود

مرغ آمین هم از آنجا بگذرد
حرف‌های قلبمان را بشنود

تقدیم به تو عزیز دلم

جمـلاتی الـهام بخـش برای زنـدگی !

جمـلاتی الـهام بخـش برای زنـدگی !

قسمت چهارم

به مناسبت بزرگداشت دهه’ محرم

دفتر نقاشی من

دفتر کوچک نقاشی من

داخل هر برگت

طرح یک موج کشیدم با رنگ

گفته بودم شاید

بتوانم دریا را بکشم

آه افسوس نشد

دفتر کوچک نقاشی من

برگ های تو کم است

موج اما بسیار

خوش به حال شهدا

که زمین دفتر نقاشی آنها شده است

می توانند هزاران دریا

داخل دفترشان رسم کنند.

شاعر:سلمان هراتی

چشمان ِ به در مانده ، ازشوق ِ تو سرشار است

ارسالی یک دوست عزیز و بجان برابرم که به شما دوستان عزیزبا عرض ادب و اخترام 

 تقدیم میشود

چشمان ِ به در مانده ، ازشوق ِ تو سرشار است

بـا یـادِ تـو می خوابد ، از عشق ِ تـو بیدار است

لـب را چـو کِشم در بند ، چشـمم بـه زبـان آیـد

در هــر نَفَسَم جانا ، از عشق ِ تــو اقــرار است

چــون دور شـوی از مـن بــا مــرگ هم آغوشم

صـد داغ ز ِ هجـر ِ تـو، بـر این دل ِ بیمار است

خــواهـم که غــم ِ عشقت پنهـان کنم از هـر کس

چــون پلک گشــایـم من ، این راز پـدیـدار است

گـر می گـذری ازمن ، زینهــار کــه می میــرم

ایــن عــاشق ِ دیــوانـه دلخوش به غم ِ یار است

گفتند کــه شـادی ات در بنــدِ فــرامــوشی ست

دربنــدِ تــومن شــادم ،غــم محرم ِ اســراراست
یــادت چــونسیمی خــوش درعطــرِ سحـرپیچـد

بـــا آمــدنـت شـــادی ، گــردونـه ی دوار است

انــدیشــه ی تـــو هــرگـز بیـرون نـرود از سـر

درهــرغــزلـم نــامت ، سـر دفـترِ اشعـار است

آدمی دوقلب دارد..

آدمی دو قلب دارد ..

قلبی که از بودن آن با خبر است و قلبی که از حضورش بی خبر....

قلبی که از آن با خبر است همان قلبی ست که در سینه اش می تپد

همان که گاهی می شکند..

گاهی می گیرد و گاهی می سوزد..

گاهی سنگ می شود .. سخت و سیاه

و گاهی هم از دست می رود.. ...

 

با این دل است که عاشق می شویم..

با این دل است که دعا می کنیم..

با همین دل است که نفرین می کنیم..

و گاهی وقت ها هم کینه می ورزیم ... ...

اما قلب دیگری هم هست... قلبی که از بودنش بی خبریم...

این قلب اما در سینه جا نمی شود..

و به جای اینکه بتپد.....می وزد و می بارد و می گردد و می تابد..

این قلب نه می شکند نه می سوزد و نه می گیرد..

سیاه و سنگ هم نمی شود..

از دست هم نمی رود..

 

زلال است و جاری ...

مثل رود و نسیم..

و آنقدر سبک است که هیچ وقت هیچ جا نمی ماند..

بالا می رود ... و بالا می رود و بین زمین و ملکوت می رقصد...

این همان قلب است که وقتی تو نفرین می کنی او دعا می کند..

وقتی تو بد می گویی و بیزاری .. او عشق می ورزد

وقتی تو می رنجی .. او می بخشد .....

این قلب کار خودش را می کند..

نه به احساست کاری دارد نه به تعلقت..

نه به آنچه می گویی .. نه به آنچه می خواهی ...

 

و آدمها به خاطر همین دوست داشتنی اند..

به خاطر قلب دیگرشان

به خاطر قلبی که از بودنش بی خبرند ...

خیلی دوست دارم

تاچشم من حریص تماشای تو شده

آرامشم ربوده دلم زیر و روشده

با بال عاشقانه یی امید ها به اوج

پرواز کردن ِ چقدر آرزو شده

هو هو نسیم عطرکی پیچیده در هوا؟

عطر ِ که بهترین ِ هزاران بو شده

در متن زندگانیی من عشق اینچنین

با حس بکر عاطفه ها روبرو شده

صد نوبهار میدمی ام مژده آمدن

آوای صد موسیچه نوای گلو شده

پُر خواهشم کند به تمنای دیدن ِ

آن چشمها که رابطه ِ گفتگو شده ...  

ققنوس

اهدا به ققنوس های وطنم؛« به دخـتـران وزنان بی دفاع ِ دیارم که ازناچاری دست به خود سوزی زده اند».

.

قـقـنـوس

.

همصدا ! برخیز کاخ ِ آرزوهایت شکست

قامت ِ کاج وبلندای تماشایت شکست

دخترت بر سر بساط شعله برپا کرده است

حاصل ِ عمر ِ عزیزت سوخت فردایت شکست

با دروغ دین وفریاد تساوی ، حریت

هرکسی باحیله ء نو دست یاپایت شکست

بر تو شورید وتجاوز کرد ودربندت کشید

برتو خندید ورهایت کرد ودنیایت شکست

مرگ بادش باچنین وحشت سرای بندگی

خاک برجانی که لبخند ِ مسیحایت شکست

با هیولای پلشتی اختیارت را گرفت

با سر ِ بازو غرور و بال ِ عنقایت شکست

خواهرم برخیز! راه چاره ی برخود بیاب

بشکن آن دستی که کاخ ِ سبز ِ رعنایت شکست

قیامت است

قیامت است

 

 

 

 

جانا قد رســــای تــــو دیدن قیامت است

 

دیدن قیـــامت است و ندیدن قیامت است

 

بی سایه قـــــد تـــــو بگــــــرمی آفتاب

 

ازسینه آه ســـــرد کشیـــدن قیامت است

 

در زیر تیغ نـــاز تــــــو ای کعبــــه نیاز

 

مارابخون خویـــــش تپیدن قیـامت است

 

مرغ دلیکــــــه درخـــــم زلف تو آرمید

 

بازش ببال شـــــوق پریـدن قیامت است

 

ازحلقه های کـاکــل عنبـــــر سرشته ات

 

کفر است سرکشی و پریدن قیامت است

 

بادیــــده امیــــد ســـــر راهت ای نگار

 

دیدیم انتظار کشیــــــدن قیـــــامت است

 

بیرون مکش ز شرق یخن سیــــنه صفا

 

کاین صبح رستخیــز دمیدن قیامت است

 

جانا چگونه بوسـه بگیــــرم ز دست تو

 

پای ترا بچشــــم کشیـــــدن قیامت است

 

یارای دیدن تــو کجـــــــا داشت حیدری

 

اوصاف قامـت تــــو شنیدن قیامت است

 

ازسال 1340

به امیدی که سر آید قهرت

 

گله مي‌کرد ز مجنون ليلي
که شده رابطه‌مان ايميلي
حيف از آن رابطه‌ي انساني
که چنين شد که خودت مي‌داني

 

عشق وقتي بشود دات‌کامي
حاصلش نيست به جز ناکامي
نازنين خورده مگر گرگ تو را
برده يا دات‌نت و دات‌ارگ تو را

 

بهرت ايميل زدم پيشترک
جاي سابجکت نوشتم: به درک
به درک گر دل من غمگين است
به درک گر غم سنگين است

 

به درک رابطه گر خورده ترک
قطع آن هم به جهنم به درک
آنقدر دلخورم از اين ايميلم
که به اين رابطه هم بي‌ميلم

 

مرگ ليلي نت و مت را ول کن
همه را جاي OK کنسل کن
OFF کن کامپيوتر را جانم
يار من باشد و ببين من ON ام

 

اگرت حرفي و پيغامي هست
روي کاغذ بنويس با دست
نامه يک حالت ديگر دارد
خط تو لطف مکرر دارد

 

خسته از Font و ز Format شده‌ام
دلخور از گردالي @ (ات) شده‌ام

 

کرد ريپلاي به ليلي مجنون
که دلم هست از اين سابجکت خون
باشه فردا تلفن خواهم کرد
هر چه گفتي که بکن خواهم کرد

 

زودتر پيش تو خواهم آمد
هي مرتب به تو سر خواهم زد
راست گفتي تو عزيزم ليلي
ديگر از من نرسد ايميلي

 

نامه‌اي پست نمودم بهرت
به اميدي که سرآيد قهرت

نیست...

 

برخیز که غیر از تو مرا دادرسی نیست

گویی همه خوابند ، کسی را به کسی نیست

آزادی و پرواز از آن خاک به این خاک

جز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیست

این قافله از قافله سالار خراب است

اینجا خبر از پیش رو و باز پسی نیست

تا آئینه رفتم که بگیرم خبر از خویش

دیدم که در آن آئینه هم جز تو کسی نیست

من در پی خویشم ، به تو بر می خورم اما

آن سان شده ام گم که به من دسترسی نیست

آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است

حیثیت این باغ منم ، خار و خسی نیست

امروز که محتاج توام ، جای تو خالیست

فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست

در عشق خوشا مرگ که این بودن ناب است

وقتی همه ی بودن ما جز هوسی نیست

شاعر : محترم هوشنگ (ابتحاج)

آرزویم این است

آرزویم این است

آرزويم اين است ؛ نتراود اشك در چشم تو هرگز ؛

مگر از شوق زياد

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز ؛

وبه اندازه ي هر روز تو عاشق باشي

عاشق آنكه تو را مي خواهد . . .

و به لبخند تو از خويش رها مي گردد

و تو را دوست بدارد به همان اندازه ؛

كه دلت مي خواهد

کاش می شد خالی از تشویش بود

کاش می شد خالی از تشویش بود

برگ سبزی تحفه ی درویش بود

کاش تا دل می گرفت و می شکست

عشق می آمد کنارش می نشست

کاش با هر دل , دلی پیوند داشت

هر نگاهی یک سبد لبخند داشت

کاش لبخندها پایان نداشت

سفره ها تشویش آب ونان نداشت

کاش می شد ناز را دزدید و برد

بوسه رابا غنچه هایش چید و برد

کاش دیواری میان ما نبود

بلکه می شد آن طرف تر را سرود

کاش من هم یک قناری می شدم

درتب آواز جاری می شدم

آی مردم من غریبستانی ام

امتداد لحظه ای بارانیم

شهر من آن سو تر از پروازهاست

در حریم آبی افسانه هاست

شهر من بوی تغزل می دهد

هرکه می آید به او گل می دهد

دشتهای سبز , وسعتهای ناب

نسترن , نسرین , شقایق , آفتاب

باز این اطراف حالم را گرفت

لحظه ی پرواز بالم را گرفت

می روم آن سو تو را پیدا کنم

در دل آینه جایی باز کنم

ببین غمگین،

ببین غمگین،

ببین دلتنگ دیدارم...

ببین

خوابم نمی آید،

بیدارم...

نگفتم تا کنون، اما کنون بشنو:

تورا بیش از همه کس دوست میدارم

با تیشه خیال تراشیده ام تو را

با تیشه خیال تراشیده ام تو را

در هر بتی که ساخته ام دیده ام تو را

از آسمان به دامنم افتاده آفتاب؟

یا چون گل از بهشت خدا چیده ام تو را

هر گل به رنگ و بوی خودش می دمد به باغ

من از تمام گل ها بوییده ام تو را

رویای آشنای شب و روز عمر من!

در خواب های کودکی ام دیده ام تو را

از هر نظر تو عین پسند دل منی

هم دیده، هم ندیده، پسندیده ام تو را

زیبا پرستیِ دل من بی دلیل نیست

زیرا به این دلیل پرستیده ام تو را

با آنکه جز سکوت جوابم نمی دهی

در هر سؤال از همه پرسیده ام تو را

از شعر و استعاره و تشبیه برتری

با هیچکس بجز تو نسنجیده ام تو را

تو مهربانتر از آنی که فکر می کردم

 

تو مهربانتر از آنی که فکر می کردم

درست مثل همانی که فکر می کردم

شبیهِ ... ساده بگویم کسی شبیهت نیست

هنوز هم تو چنانی که فکر می کردم

تو جان شعر منی و جهان چشمانم

مباد بی تو جهانی که فکر می کردم

تمام دلخوشی لحظه های من از توست

تو آن آن زمانی که فکر می کردم

درست مثل همانی که در پی ات بودم

درست مثل همانی که فکر می کردم

 

دلم می خاد

میخای بدانی دلم چه میخاد
دلم می خاد زیباترین لبخندها نثارت
کنم و گل بوسه های مهر را بر دستهایت بنشانم .
دلم می خاد سر بر روی شانه هایت بگذارم و حرفای نا گفته دلم رابرایت نجوا کنم .دلم می خاد همیشه درکنارم باشی و من با عشق نامت را صدا کنم. دیگه باشه برای بعد

تو در چشم من همچو موجی

تو در چشم من همچو موجی

خروشنده و سرکش و مست

که هر لحظه ات میکشاند به سویی

نسیم هزار آرزوی فریبا

تو موجی

تو موجی و دریای حسرت مکانت

پریشان رنگین افقهای فردا

نگاه مه آلودی دیدگانت

تو دایم به خود در ستیزی

تو هرگز نداری سکونی

تو دایم ز خود می گریزی

تو آن ابر آشفته نیلگونی

چه میشد خدایا .....

چه میشد اگر ساحلی دور بودم ؟

شبی با دو بازوی بگشوده ی خود

تو را می ربودم .....

تو را می ربودم

بعد از عمری یافته ام

بعد از عمری یافته ام زندگی را ، عشق را ، بودن را

دستانم خالیست ولی قلبم پر از عشق توست

چشمانم گرسنه ی لطف توست

ببخش اگر کمم و اگر ناتوانم

عشق را با تو آموختم و با تو میخواهم

در فکر خود پرسه میزنم جز تو نامی نیست

در قلب خود می گردم جز تو نامی برش نیست

دستانم فقط جایگاه دستان توست

چشمانم فقط به دنبال چشمان توست

زندگی را فقط برای تو میخواهم ای بهترینم

و بودن فقط با تو معنا می یابد ای زیباترینم

نمیدانم نمیدانم

نمی دانم نمی دانم
که بعد از من چه خواهد شد
نمی دانم کدامین کودک عاشق
به روی قبر تنهایم
کند لی لی
کند بازی
بچیند تک گل قبرم
دهد هدیه
به مامانش

**********

نمی دانم نمی دانم
نمی دانم نمی دانم

**********

نمی دانم که بعد از من
به روی قبر تنهایم
کسی آید
کسی گرید
کسی نام مرا داند
کسی از عشق من داند
کسی از عشق من پرسد
کسی داند که من آواره و تنها
به زیر خاک ها خفتم
کسی گوید که ای عاشق
دلت بر قبر تو گرید

**********

نمی دانم نمی دانم
نمی د انم نمی دانم

**********

نمی دانم
فروغ قلب بیمارم
کدامین جا به غمازه هست
نمی دانم دلم را من کجا دادم به دامانش
نمی دانم که در افکار زیبایش
هنوز نام مرا داند
هنوز عشق مرا خواند
نمی دانم که او داند
که من حتی در این برزخ
بدادم دل به چشمانش
نمی دانم
نمی دانم
نمی دانم